อุโบสถหลังเก่า วัดปุราณประดิษฐ์
วัดปุราณประดิษฐ์ ตั้งอยู่หมู่ที่ ๔ ตำบลบางโกระ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี จากหนังสือประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม ๓ กล่าวว่าวัดแห่งนี้สร้างขึ้นราว พ.ศ.๒๒๙๔ เดิมชื่อว่า "วัดบู" ตั้งตามชื่อหมู่บ้าน ควนบูซึ่งเป็นสถานที่ตั้งวัด วัดแห่งนี้ร้างไประยะหนึ่งจากนั้นปรากฎหลักฐานที่ชัดเจนอีกครั้งในสมัยหลวงพ่อไฝ เป็นเจ้าอาวาสราว พ.ศ.๒๓๖๙- ๒๓๙๒ (ร่วมสมัยรัชกาลที่ ๒ และ ๓ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์) วัดปุราณประดิษฐ์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ.๒๔๐๑
อุโบสถหลังเก่าวัดปุราณประดิษฐ์ ไม่ปรากฏประวัติการก่อสร้างชัดเจน จากการขุดค้นทางโบราณคดี พบหลักฐานการบูรณะอุโบสถหลายสมัย สอดคล้องกับข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์ที่กล่าวถึงการซ่อมบูรณะ ครั้งใหญ่ในสมัยพระอธิการพัน ปญญาวชิโรเป็นเจ้าอาวาสราว พ.ศ.๒๕๒๕– ๒๕๓๑ ลักษณะทางสถาปัดยกรรมปัจจุบันเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน อยู่ในผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง ๖.๔๔ เมตร ยาว ๑๑.๓๖ เมตร หันหน้าไปทางทิศตะวันตกหลังคาทรงจั่วมุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีการประดับช่อฟ้าและส่วนหางหงส์ทำเป็นรูปหัวพญานาค กรอบหน้าบันทำจากไม้ มีการตกแต่งแกะสลักเป็นลวดลายประจำยามสลับ ดอกไม้สี่กลีบ อุโบสถล้อมรอบด้วยใบเสมาจำนวน ๗ ใบ ทำจากหินทรายสีแดง มีบันไดทางขึ้นด้านทิศตะวันตก เป็นบันได ที่มีพนักด้านข้าง และตรงปลายทำเป็นรูปก้นหอย ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธานทำจากปูนปั้น ประทับนั่งปางสมาธิตั้งอยู่บนฐานชุกชีที่มีการตกแต่งลวดลายด้วยสีฝุ่นขนาบด้วยพระสาวกปูนปั้น ทั้งสองข้าง และมีพระพุทธรูปไม้ประทับยืนอยู่ด้านหน้า ซึ่งทั้งหมดเป็นพระพุทธรูปศิลปะท้องถิ่นแบบภาคใต้ พื้นอุโบสถเดิมปูด้วยอิฐดินผา พบจารึกบนอิฐใกล้พระประธานจารึกว่า "อาจารย์เนาวรัต....สกุมางพนา" ผลจาก การขุดค้นทางโบราณคดีในพ. ศ.๒๕๖๔พบชิ้นส่วนภาชนะดินเผาเนื้อดิน ชิ้นส่วนเครื่องถ้วยจีนสมัยราชวงศ์ชิง ภาชนะแก้วและดินเผาบรรจุกระดูกเผาไฟฝังรอบตัวอุโบสถ อิฐ กระเบื้องมุงหลังคาและชิ้นส่วนใบเสมาหิน ทรายสีแดง จากหลักฐานทางโบราณคดีดังกล่าวจึงสันนิษฐานในเบื้องต้นว่าได้มีการเข้ามาใช้พื้นที่บริเวณ อุโบสถ อย่างน้อยช่วงสมัยรัตนโกสินทร์ตั้งแต่กลางพุทธศตารรษที่ ๒๔ ถึงพุทธศตวรรษที่ ๒๖ บูรณะงบประมาณ 2564 โดยสำนักศิลปากรที่ 11 สงขลา กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม
